Με ένα συγκινητικό βίντεο, η Βικτώρια Δέλλα τίμησε τη μνήμη της μητέρας της, στέλνοντας μήνυμα για την πρόληψη και τη στήριξη των ανθρώπων που δοκιμάζονται – «Δεν ξέρουμε πάντα τι κρύβεται πίσω από ένα χαμόγελο», ανέφερε.
Ένα προσωπικό μήνυμα με αφορμή τον μήνα ευαισθητοποίησης, ενημέρωσης και πρόληψης για τον καρκίνο του μαστού μοιράστηκε η Βικτώρια Δέλλα, πέντε μήνες μετά τον θάνατο της μητέρας της, Γωγώς Μαστροκώστα, ξεκαθαρίζοντας πως δεν «έφυγε από καρκίνο του μαστού».
Η 18χρονη κόρη της και του Τραϊανού Δέλλα και της πρώην γυμνάστριας και μοντέλου δημοσίευσε την Κυριακή 25 Οκτωβρίου ένα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο οποίο μίλησε για την πρόληψη, τη στήριξη των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας και τη σημασία της κατανόησης απέναντι στις δυσκολίες των άλλων.
Μέσα από την εξομολόγησή της, αναφέρθηκε στις σκέψεις που της έχουν δημιουργήσει τα προσωπικά της βιώματα, ενώ θέλησε να αποσαφηνίσει πως η μητέρα της δεν έφυγε από τη ζωή εξαιτίας του καρκίνου του μαστού, διαψεύδοντας τις σχετικές πληροφορίες που είχαν κυκλοφορήσει.
Αρχικά, η Βικτώρια Δέλλα εξήγησε γιατί επέλεξε να μιλήσει δημόσια με αφορμή τον μήνα Οκτώβριο, εστιάζοντας όχι μόνο στην ενημέρωση για τον καρκίνο του μαστού, αλλά και στην ανάγκη να αντιμετωπίζει ο κόσμος με κατανόηση όσους περνούν δύσκολες καταστάσεις, ακόμη κι όταν δεν γνωρίζουμε τι βιώνουν στην προσωπική τους ζωή.
Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Μέσα από τα δικά μου βιώματα έχω καταλάβει ότι ο καρκίνος είναι μια πολύ δύσκολη δοκιμασία, όπως όμως είναι και πολλές άλλες ασθένειες. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με χρόνιες παθήσεις, άνθρωποι που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας, αλλά και άνθρωποι που περνούν δυσκολίες τις οποίες δεν μπορούμε να αντιληφθούμε απλώς κοιτάζοντάς τους. Δεν γνωρίζουμε πάντα τι μπορεί να κρύβεται πίσω από ένα χαμόγελο, μια σιωπή και μια καθημερινή συνήθεια. Και εδώ θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που μου λέει συχνά ο μπαμπάς μου. Ποτέ δεν ξέρεις τι κρύβεται πίσω από την πόρτα ενός σπιτιού. Γιατί πολλές φορές τα προβλήματα και οι δυσκολίες μένουν πίσω από κλειστές πόρτες, δεν τα βλέπουμε, δεν τα γνωρίζουμε και ίσως να μην τα μάθουμε ποτέ, γι’ αυτό καλό είναι να μην κρίνουμε κανέναν χωρίς να ξέρουμε τι πραγματικά περνάει και θεωρώ πως δεν πρέπει να βιώσουμε οι ίδιοι μία δύσκολη κατάσταση για να καταλάβουμε πόσο σημαντική είναι η στήριξη, η κατανόηση και η προσφορά».
Δείτε το βίντεο:
View this post on Instagram
Η Βικτωρία Δέλλα μίλησε για την επιλογή της μητέρας της να μοιραστεί δημόσια την προσωπική της εμπειρία με τον καρκίνο του μαστού, προκειμένου να ενθαρρύνει άλλες γυναίκες που αντιμετώπιζαν την ίδια ασθένεια.
Όπως εξήγησε, μεγαλώνοντας αντιλήφθηκε βαθύτερα τη σημασία αυτής της απόφασης και τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει η δημόσια εξομολόγηση ενός ανθρώπου σε όσους χρειάζονται στήριξη: «Η μαμά μου είχε επιλέξει να μιλήσει δημόσια για τη δική της εμπειρία, θέλοντας να βοηθήσει και άλλες γυναίκες που αντιμετώπισαν τον καρκίνο του μαστού. Ήθελε να τους δώσει δύναμη, κουράγιο και να τους δείξει ότι δεν είναι μόνες. Για μένα αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό. Από μικρή τύχαινε να βρίσκομαι μπροστά σε αρκετές από τις συζητήσεις που έκανε, αλλά εκείνη την περίοδο λόγω της ηλικίας μου δεν μπορούσα να καταλάβω τη σημασία όσων έλεγε και έκανε. Μεγαλώνοντας όμως και κατανοώντας πλέον περισσότερα πράγματα, τη θαυμάζω πολύ γι’ αυτή της την επιλογή. Γιατί πολλές φορές το να μοιραστεί κάποιος δημόσια τη δική του εμπειρία μπορεί να δώσει δύναμη και κουράγιο σε έναν άλλον άνθρωπο που εκείνη τη στιγμή το έχει πραγματικά ανάγκη. Και πιστεύω ότι η μαμά μου το κατάφερε αυτό. Και μιας και αναφέρομαι στη μαμά μου, θα ήθελα στο σημείο αυτό να διευκρινίσω για ακόμη μια φορά κάτι πολύ σημαντικό. Η μαμά μου δεν έφυγε από τη ζωή εξαιτίας του καρκίνου του μαστού. Θέλω να το τονίσω αυτό κυρίως για να καθησυχάσω όλες εκείνες τις γυναίκες που αναστατώθηκαν και φοβήθηκαν εξαιτίας των ψευδών πληροφοριών που κυκλοφόρησαν. Στη μνήμη της μαμάς μου λοιπόν, θα ήθελα να συνεχίσω κι εγώ αυτή την προσπάθεια με το δικό μου τρόπο. Θα ήθελα επίσης να σταθώ ιδιαίτερα στη σημασία της πρόληψης. Η ενημέρωση και οι κατάλληλες προληπτικές εξετάσεις μπορούν να συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση πολλών ασθενειών».
Η Βικτώρια Δέλλα αναφέρθηκε ακόμη σε μια φράση που είχε ακούσει από τη μητέρα της και την οποία θεωρεί σημαντική. Μέσα από αυτή, υπογράμμισε την ανάγκη για σωστή πληροφόρηση, για ερωτήσεις προς τους ειδικούς και για αναζήτηση δεύτερης γνώμης όταν υπάρχουν αμφιβολίες: «Η μαμά μου είχε πει κάποτε μια φράση που πιστεύω πως αξίζει να θυμόμαστε. Δεν στεκόμαστε ποτέ σε μια διάγνωση και σε ένα γιατρό. Εγώ από αυτή τη φράση κρατώ τη σημασία του να ενημερωνόμαστε σωστά, να κάνουμε ερωτήσεις όταν έχουμε αμφιβολίες και να μην διστάζουμε να αναζητήσουμε και μια δεύτερη γνώμη. Είναι σημαντικό να εμπιστευόμαστε τους ειδικούς, αλλά παράλληλα να αισθανόμαστε ελεύθεροι να ζητάμε διευκρινίσεις, να εκφράζουμε τις ανησυχίες μας και να αναζητούμε την καλύτερη δυνατή φροντίδα για την υγεία μας».
Κλείνοντας το μήνυμά της, η κόρη της Γωγώς Μαστροκώστα αναφέρθηκε στη συμπλήρωση πέντε μηνών από την απώλεια της μητέρας της και στην επιθυμία της να κρατήσει ζωντανές τις αξίες που της μετέδωσε.
Παράλληλα, εξέφρασε την πρόθεσή της να αξιοποιεί τη δημόσια παρουσία της για να μεταφέρει μηνύματα που μπορεί να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους, τονίζοντας πως η ουσιαστική συμπαράσταση δεν πρέπει να περιορίζεται στις δύσκολες στιγμές: «Σήμερα λοιπόν, που κλείνουμε πέντε μήνες από την απώλεια της μαμάς μου, δεν θέλω να σταθώ μόνο στην απουσία της. Θέλω να κρατήσω όλα όσα μου δίδαξε και όλα όσα συνεχίζει να σημαίνει για μένα. Η αγάπη της και οι αξίες της θα με ακολουθούν για πάντα. Τη θαυμάζω απεριόριστα. Και μέσα από αυτό το βίντεο θέλω να δώσω κι εγώ τη δική μου υπόσχεση. Να προσπαθήσω να χρησιμοποιώ τη φωνή μου και το προφίλ μου για κάτι καλό. Να προσπαθώ με όποιο τρόπο μπορώ να μεταφέρω μηνύματα, που ίσως βοηθήσουν έστω και έναν άνθρωπο. Αν υπάρχει κάτι που θα ήθελα να κρατήσουμε όλοι από σήμερα, είναι πως δεν χρειάζεται να περιμένουμε μια δύσκολη στιγμή για να δείξουμε ενδιαφέρον. Ας μάθουμε να ρωτάμε, να ακούμε, να προσφέρουμε και να στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους μας, αλλά και σε εκείνους που μπορεί να μην γνωρίζουμε προσωπικά. Γιατί ανθρωπιά δεν είναι απλώς να λυπάσαι μόνο για όσα περνάει ένας άνθρωπος. Είναι να αναρωτιέσαι αν μπορείς να κάνεις κάτι για να τον βοηθήσεις».
