Σοβαρά λάθη, παραλείψεις και προχειρότητα αποτυπώνονται στην αποκαρδιωτική εικόνα στο ανακαινισμένο προ ημερών γήπεδο μπάσκετ του σχολείου, το οποίο με τις πρώτες βροχές μετατράπηκε σε μικρή λίμνη.
Μόλις λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών αναβάθμισης μέσω του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου», η κατάσταση στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Νεοχωρίου προκαλεί εύλογα ερωτήματα για την ποιότητα και τη λειτουργικότητα των παρεμβάσεων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η ανησυχία του ασφυκτικού χρονοδιαγράμματος και των σοβαρών καθυστερήσεων οδήγησαν σε βιαστικές και πρόχειρες εργασίες σε ένα 2ο Δημοτικό Σχολείο Νεοχωρίου που τόσο στο προαύλιο, όσο και εντός του σχολείου, παρατηρούνται σημαντικές παραλείψεις που δεν δικαιολογούν νέες, σύγχρονες παρεμβάσεις.
Παρά τις διθυράμβους της επιβλέπουσας των έργων, Δημοτικής Αρχής της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, η πρώτη εικόνα μετά τις βροχοπτώσεις προκαλεί έναν προβληματισμό που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Ο αγωνιστικός χώρος έχει γεμίσει με λιμνάζοντα νερά, σε τέτοια έκταση ώστε να τίθεται πλέον ζήτημα ουσιαστικής χρήσης του γηπέδου. Μια εικόνα που σίγουρα δεν παραπέμπει σε σχολική εγκατάσταση που μόλις ανακαινίστηκε, αλλά σε γήπεδο που μετατράπηκε σε λίμνη!
Παράλληλα, και εντός του σχολείου γίνεται λόγος για φθορές που αγνοήθηκαν και απλώς χρωματίστηκαν.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα εύλογα ερωτήματα:
1. Πώς είναι δυνατόν ένα γήπεδο που μόλις ανακαινίστηκε να παρουσιάζει αυτή την εικόνα με την πρώτη βροχή;
2. Ελέγχθηκαν οι κλίσεις του αγωνιστικού χώρου; Υπήρξε τεχνικός έλεγχος πριν από την ολοκλήρωση και την παράδοση των εργασιών;
3. Ικανοποιεί αυτή η εικόνα τον Δήμαρχο και τους αρμόδιους Αντιδημάρχους αυτά τα έργα που πραγματοποιήθηκαν υπό την επίβλεψή τους;
Η Δημοτική Αρχή και οι υπεύθυνοι του έργου οφείλουν να εξετάσουν την κατάσταση και να δώσουν συγκεκριμένες απαντήσεις. Κυρίως, να προχωρήσουν στις απαραίτητες ενέργειες, εφόσον διαπιστωθεί τεχνικό πρόβλημα.
Γιατί μια ανακαίνιση δεν κρίνεται μόνο από τα καινούργια χρώματα, τις διαγραμμίσεις και την εξωτερική εμφάνιση μιας εγκατάστασης. Κρίνεται πρωτίστως από το εάν μπορεί να ανταποκριθεί στις πραγματικές ανάγκες για τις οποίες δημιουργήθηκε.
Ιδίως όταν πρόκειται για χώρους καθημερινής δραστηριότητας και άθλησης για παιδιά, όπου η ασφάλεια και η λειτουργικότητά τους θα έπρεπε να αποτελούν αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.
