Για έβδομη φορά στο ΣτΕ η υπόθεση, παρά τις έξι απορριπτικές αποφάσεις που έχει εκδώσει το Συμβούλιο της Επικρατείας και μία το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που έκρινε το έργο ασύμβατο με την αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης – Την προσφυγή κατέθεσαν ΟΤΑ της Αιτωλοακαρνανίας, αγροτικοί συνεταιρισμοί, το περιφερειακό τμήμα του ΤΕΕ και περιβαλλοντικές οργανώσεις.
Την Τρίτη 3 Ιουνίου 2026 εκδικάστηκε ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας η αίτηση ακύρωσης, των αναθεωρημένων Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Θεσσαλίας και Δυτικής Ελλάδας.
Στα Σχέδια, προβλέπεται εκ νέου η εκτροπή του Αχελώου προς τη Θεσσαλία, γεγονός που προκαλεί την αντίδραση των φορέων της Αιτωλοακαρνανίας που ευελπιστούν σε μια ακόμη θετική νομική έκβαση της υπόθεσης, όπως έχει συμβεί σε αντίστοιχες προσφυγές τα προηγούμενα χρόνια.
Σύμφωνα με πληροφορίες, πέραν των νομικών συμβούλων των φορέων κατά της εκτροπής, παρέστησαν στην εκδίκαση ο δήμαρχος Αγρινίου Γιώργος Παπαναστασίου που είναι πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής, όπως και ο εκπρόσωπος της Δημοσθένης Καπώνης. Η απόφαση αναμένεται εντός των επομένων μηνών και πρόκειται να είναι καθοριστικής σημασίας για την πορεία του έργου.
Το κόστος
Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και φορείς της Αιτωλοακαρνανίας αμφισβητούν τη σκοπιμότητα του έργου με βάση νέα ειδική μελέτη, βάσει των συμπερασμάτων της οποίας το σχέδιο παρουσιάζει σοβαρά κενά, καθώς δεν έχουν υλοποιηθεί τα απαραίτητα έργα για τη μείωση των απωλειών στα υφιστάμενα αρδευτικά δίκτυα, καθιστώντας έτσι τους υπολογισμούς του υδατικού ισοζυγίου αναξιόπιστους.
Εξάλλου, το προτεινόμενο περίπλοκο τεχνικό σύστημα εκτροπής των νερών του Αχελώου προϋποθέτει τουλάχιστον την κατασκευή και λειτουργία του φράγματος της Συκιάς, την κατασκευή και λειτουργία της σήραγγας προσαγωγής «Πετρωτό-Δρακότρυπα», που διασχίζει τη νότια οροσειρά της Πίνδου, καθώς και νέων δικτύων διοχέτευσης αυτού του νερού.
Πρόκειται για έργα με τεράστιο οικονομικό και περιβαλλοντικό κόστος, με το συνολικό κόστος κατασκευής να εκτιμάται στα 5,3 δισ. ευρώ και το ετήσιο περιβαλλοντικό κόστος να ανέρχεται σε 337,5 εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, το υψηλό κεφαλαιουχικό κόστος θα επιβαρύνει τους ίδιους τους παραγωγούς μέσω της αύξησης του κόστους άρδευσης, όπου στη Θεσσαλία αναμένεται να τριπλασιαστεί και στην Αιτωλοακαρνανία να αυξηθεί κατά 1,2 φορές.
Σε ό,τι αφορά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, η εκτροπή του Αχελώου αναμένεται να επιφέρει την υποβάθμιση της βιοποικιλότητας της ιχθυοπανίδας του ποταμού, τη μείωσή της λόγω ανάμειξης διαφορετικών ποτάμιων συστημάτων, αμετάκλητη ζημιά στο τοπίο της Νότιας Πίνδου και αβεβαιότητα για επιπτώσεις στο Δέλτα του Αχελώου, όπως η υφαλμύρινσή του από την εισχώρηση της θάλασσας.
Εξαιρετικά προβληματική θεωρείται η αιφνίδια και αυθαίρετη αύξηση των αρδευόμενων εκτάσεων στη Θεσσαλία κατά 300.000 στρέμματα, εκτίμηση που, εκτός από εξωπραγματική, βασίζεται σε αμφισβητούμενα στοιχεία, όπως ότι σε αυτές συμπεριλήφθηκαν εκτάσεις σε αγρανάπαυση.
Απώλειες ύδατος
Εξίσου προβληματικό είναι και το γεγονός ότι ο υπολογισμός έγινε με στοιχεία του ΟΠΕΚΕΠΕ βάσει των «ενιαίων αιτήσεων ενίσχυσης», αντί των Τοπικών Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ), κάτι που οδηγεί σε υπερεκτίμηση του υδατικού ελλείμματος. Κι ακόμη, δεν έχουν υλοποιηθεί τα απαραίτητα έργα μείωσης των απωλειών ύδατος στα αρδευτικά δίκτυα, γεγονός που καθιστά τους υπολογισμούς του υδατικού ισοζυγίου αναξιόπιστους.
Τελευταία επισήμανση, τα έργα είναι ασύμβατα με τις προβλέψεις της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, που απαιτούν μείωση των υδροβόρων καλλιεργειών (όπως το βαμβάκι) και προσαρμογή στην κλιματική κρίση.
Υπέρ της εκτροπής παρενέβησαν στο ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο η Περιφέρεια Θεσσαλίας, η εταιρεία «Οργανισμός Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (ΟΔΥΘ Α.Ε.), η Περιφερειακή Ενωση Δήμων Θεσσαλίας, το περιφερειακό τμήμα Κεντρικής και Δυτικής Θεσσαλίας του ΤΕΕ, το παράρτημα Κεντρικής Ελλάδος ΓΕΩΤΕΕ και άλλοι.
