Με μια δημόσια τοποθέτηση ο Μεσολογγίτης συγγραφέας και ποιητής Δημήτρης Μανιάτης μιλά για τις βαθύτατες έννοιες της συμμετοχής και της καλοπροαίρετης κριτικής στο δημόσιο διάλογο με αφορμή όσα συμβαίνουν στο Μεσολόγγι του 2026.
Ακολουθεί η ανάρτηση του Δ. Μανιάτη:
Η γνώμη δεν είναι εχθρός – είναι ευθύνη
Ζω στο Μεσολόγγι 68 χρόνια. Στην πόλη που δεν είναι απλώς ένας τόπος στον χάρτη, αλλά μια ιδέα βαθιά ριζωμένη στην ιστορία και στη συνείδησή μας. Στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου, που έμαθε να αντιστέκεται, να αγωνίζεται και να δημιουργεί.
Με αφορμή ένα πρόσφατο δημόσιο σχόλιο συμπολίτη μας που ζει στην Αθήνα, αισθάνομαι την ανάγκη να τοποθετηθώ. Όχι για να αντιπαρατεθώ προσωπικά, αλλά για να υπερασπιστώ κάτι βαθύτερο: το δικαίωμα και την αξία της άποψης.
Όταν χαρακτηρίζονται συλλήβδην όσοι εκφράζουν γνώμη ως άνθρωποι με «άγνοια», «εμπάθεια», «κομματικές αγκυλώσεις» ή «στημένα παιχνίδια», δεν θίγονται απλώς πρόσωπα. Θίγεται η ίδια η έννοια της συμμετοχής. Θίγεται ο δημόσιος διάλογος. Θίγεται η δημοκρατική λειτουργία μιας τοπικής κοινωνίας.
Η διαφωνία δεν είναι καταστροφή. Η κριτική δεν είναι υπονόμευση. Η διαφορετική προσέγγιση δεν είναι εμπάθεια.
Ειδικά σε έναν τόπο όπως το Μεσολόγγι, όπου η ιστορία μας διδάσκει ότι τίποτα δεν κερδήθηκε με σιωπή. Η πόλη μας έγινε σύμβολο επειδή άνθρωποι είχαν φωνή, άποψη, τόλμη και ευθύνη. Δεν περίμεναν απλώς να «τελειώσει κάποιος την προσπάθειά του». Συμμετείχαν, στήριζαν, διαφωνούσαν, συναποφάσιζαν.
Προσωπικά, επί 68 χρόνια ζω και δραστηριοποιούμαι εδώ. Έχω αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου στον αθλητισμό και στον πολιτισμό του τόπου μας. Όχι θεωρητικά, όχι από απόσταση, αλλά καθημερινά, έμπρακτα, με παρουσία, κόπο και αγάπη. Γνωρίζω από μέσα τι σημαίνει να προσπαθείς, να οργανώνεις, να διεκδικείς, να απογοητεύεσαι και να συνεχίζεις.
Και ακριβώς επειδή γνωρίζω, δεν μπορώ να δεχθώ ότι όποιος εκφράζει προβληματισμό ή αντίρρηση «πέφτει σαν κοράκι». Η κοινωνία μας δεν είναι πεδίο προσωπικών προσπαθειών που κρίνονται μόνο στο τέλος. Είναι ζωντανός οργανισμός. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα επηρεάζουν το αύριο όλων μας.
Η κριτική μπορεί να είναι καλοπροαίρετη. Μπορεί να είναι δημιουργική. Μπορεί να προλαμβάνει λάθη. Μπορεί να βελτιώνει πρωτοβουλίες. Φυσικά, υπάρχει και η κακοπιστία. Υπάρχει και η μικροπολιτική. Όμως δεν μπορούμε να τσουβαλιάζουμε τους πάντες. Δεν μπορούμε να ακυρώνουμε συλλήβδην κάθε διαφορετική φωνή.
Ο τόπος μας δεν έχει ανάγκη από σιωπή. Έχει ανάγκη από διάλογο.
Δεν έχει ανάγκη από χαρακτηρισμούς. Έχει ανάγκη από επιχειρήματα.
Δεν έχει ανάγκη από διαχωρισμούς «εμείς» και «εσείς». Έχει ανάγκη από συνεργασία.
Αν πραγματικά θέλουμε να προχωρήσει το Μεσολόγγι μπροστά, οφείλουμε να σεβόμαστε όσους ζουν, εργάζονται και προσφέρουν εδώ. Η εμπειρία, η διαδρομή και η προσφορά δεν διαγράφονται με έναν γενικό χαρακτηρισμό.
Η άποψη δεν είναι έγκλημα. Είναι δικαίωμα και υποχρέωση.
Και η δημοκρατία στην τοπική κοινωνία δεν τελειώνει όταν ξεκινά μια προσπάθεια. Συνοδεύει κάθε της βήμα.
Με σεβασμό στον διάλογο και με αγάπη για τον τόπο μας,
συνεχίζουμε να μιλάμε, να συμμετέχουμε και να προσφέρουμε.
