Ο επιζών ένοπλος φρουρός με καταγωγή από τον Αστακό Ξηρομέρου παραμένει εγκλωβισμένος, φέρει τραύματα στα πόδια και είναι σε κακή ψυχολογική και σωματική κατάσταση.
Ο Βαγγέλης Σταρίδας, ο Αστακιώτης ένοπλος φρουρός που πέρασε 48 δραματικές ώρες στη θάλασσα μετά την επίθεση των Χούθι σε εμπορικό πλοίο στην Ερυθρά Θάλασσα – επέζησε από θαύμα, ωστόσο η ταλαιπωρία του δεν έχει τέλος.
Παρότι διασώθηκε από διεθνή αποστολή και μεταφέρθηκε σε πλοίο ασφαλείας, παραμένει επί μέρες εγκλωβισμένος στα ανοιχτά της Τζέντα, καθώς οι σαουδαραβικές αρχές δεν επιτρέπουν την αποβίβαση των διασωθέντων.
Ο Σταρίδας, όπως και άλλοι ναυαγοί, φέρει τραύματα στα πόδια και είναι σε κακή ψυχολογική και σωματική κατάσταση. Το πλοίο στο οποίο επιβαίνουν ανήκει σε εταιρεία security κυπριακών συμφερόντων και διαθέτει οπλισμένο προσωπικό – κάτι που αποτελεί το βασικό εμπόδιο. Βάσει του σαουδαραβικού νομοθετικού πλαισίου, απαγορεύεται αυστηρά η αποβίβαση ενόπλων σε πολιτικά λιμάνια, ακόμα και σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.
Παρά τις εκκλήσεις και τις συντονισμένες προσπάθειες του Έλληνα προξένου στην Τζέντα, το πρόβλημα παραμένει άλυτο.
Οι Αρχές επιμένουν στη γραφειοκρατική εφαρμογή του κανονισμού, την ώρα που άνθρωποι που έχουν επιβιώσει από τρομοκρατική επίθεση και πολύωρη έκθεση σε ανοιχτή θάλασσα ζητούν απλώς περίθαλψη.
Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν πως έχει προταθεί ακόμη και η λύση της μεταφοράς των τραυματιών με βοηθητικό σκάφος – γνωστό ως «λάτζα» – ώστε να μην αποβιβαστούν οι ένοπλοι στο λιμάνι. Ακόμη κι αυτή η εναλλακτική, ωστόσο, φαίνεται να «σκοντάφτει» σε πρωτοφανή καθυστερήσεις.
Οι εικόνες από το πλοίο είναι αποκαρδιωτικές: τραυματίες σε φορεία, εξαντλημένοι άνδρες χωρίς επαρκή ιατροφαρμακευτική κάλυψη, σε κατάσταση σοκ. Η απουσία άμεσης ιατρικής παρέμβασης ενδέχεται να επιδεινώσει την κατάσταση της υγείας τους, με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών έχει ενημερωθεί για την κατάσταση, ενώ στελέχη του Λιμενικού και υπηρεσιακοί παράγοντες βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία με τις Αρχές της Σαουδικής Αραβίας. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι το αδιέξοδο θα αρθεί άμεσα.
Η επίθεση στο Eternity C
Το μεσημέρι της Δευτέρας 8 Ιουλίου, το ελληνόκτητο φορτηγό πλοίο «Eternity C», υπό σημαία Λιβερίας, δέχεται επίθεση από τους αντάρτες Χούθι με εκρηκτικά drones και ρουκέτες. Το πλοίο, που έπλεε στον Κόλπο του Άντεν, βυθίζεται σταδιακά, ενώ ξεσπά φωτιά και το πλήρωμα προσπαθεί πανικόβλητο να εγκαταλείψει το σκάφος.
Ανάμεσα στους επιβαίνοντες και η ομάδα ασφαλείας που επέβαινε στο πλοίο για να το προστατεύει από απειλές – οι αποστολές πλέον δεν είναι ρουτίνα στη συγκεκριμένη περιοχή.
Ο Βαγγέλης Σταρίδας είναι μέλος αυτής της ομάδας και την κρίσιμη στιγμή, όπως αποκαλύπτουν μαρτυρίες Ινδών διασωθέντων, βούτηξε στη θάλασσα τελευταίος, μαζί με τον καπετάνιο. Ήταν η τελευταία φορά που τον είδε κάποιος.
Από τον Αστακό στα πιο επικίνδυνα νερά του κόσμου
Ο Βαγγέλης Σταρίδας δεν είναι άγνωστος στον κόσμο των ναυτικών αποστολών ασφαλείας. Από τα 17 του, όταν έχασε τον πατέρα του, μπήκε στον χώρο της ναυτιλίας για να στηρίξει την οικογένειά του. Πέρασε χρόνια στα καράβια, πρώτα ως ναυτικός και ύστερα ως ένοπλος φρουρός.
Τα τελευταία 10 χρόνια εργάζεται σε πλοία που διασχίζουν επικίνδυνες θαλάσσιες ζώνες, με αποστολή την προστασία του πληρώματος από πειρατές ή τρομοκρατικές επιθέσεις. Οι αποστολές αυτές δεν είναι μόνο απαιτητικές, είναι και ψυχοφθόρες.
Κάθε φορά που επιβιβάζεται σε πλοίο, αποχαιρετά την οικογένειά του σαν να είναι η τελευταία. Είναι πατέρας μιας κόρης που μόλις ενηλικιώθηκε. Είναι η κόρη του το μοναδικό πρόσωπο στο οποίο θέλησε να μιλήσει, λίγα λεπτά μετά τη διάσωσή του. Αυτή ήταν η άγκυρά του, η ελπίδα του, η δύναμη του.
Η αγωνία της οικογένειας
Όταν άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτοι διασωθέντες, κανείς δεν είχε πληροφορίες για την τύχη του Έλληνα φρουρού. Η εταιρεία ασφαλείας ειδοποίησε την οικογένειά του στην Ελλάδα ότι αγνοείται. Ο αδελφός του ενημερώθηκε τηλεφωνικά. Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός. Η κόρη του, μόλις 18 ετών, περίμενε και εκείνη ένα σημάδι ζωής.
Ο Σταρίδας έμεινε αγνοούμενος επί δύο ολόκληρες ημέρες. Ο ωκεανός, απέραντος και εχθρικός, δεν είχε αποκαλύψει ακόμη αν είχε επιζήσει. Σύμφωνα με τους συγγενείς του, όλοι κρατούσαν μια αμυδρή ελπίδα. «Ο Βαγγέλης έχει μάθει να επιβιώνει», έλεγαν.
