
Η απόφαση για την συστέγαση του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μεσολογγίου με τον Τομέα Πολιτισμού του Δήμου μας, προκάλεσε έκπληξη και έντονο προβληματισμό σε πολλούς συμπολίτες μας. Αποτέλεσε ένα δυσάρεστο αιφνιδιασμό, ήταν μια εξέλιξη που δεν την περίμενε κανείς.
Γράφει η Ανδριανή Κ. Χαλαζιά
– Διευθύντρια Καλλιτεχνικού Σχολείου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου
– Φυσικός Msc-Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης
Προσπάθησα να κατανοήσω την λογική αυτής της επιλογής. Ο Τομέας Πολιτισμού του Δήμου αποτελεί μια ευρύτερη ομπρέλα δράσεων και θεωρητικά , θα μπορούσε να λειτουργήσει υποστηρικτικά προς το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Μια τέτοια συνέργεια θα μπορούσε να αποφέρει σημαντικά οφέλη.
Όμως η συνεργασία δεν προϋποθέτει τη συστέγαση. Οι δυο φορείς μπορούν να αναπτύξουν κοινές δράσεις, να συνεργαστούν ουσιαστικά και να αξιοποιήσουν τις συνέργειές τους , χωρίς ο ένας να περιορίζει την λειτουργία του άλλου.
Η συστέγαση θα μπορούσε να αποτελέσει μια αποδεκτή λύση μόνο εφόσον το κτίριο διέθετε επαρκείς χώρους για να καλύψει τις ανάγκες και των δύο φορέων. Όμως αυτό δεν συμβαίνει . Το συγκεκριμένο κτίριο δεν επαρκεί ούτε για την πλήρη ανάπτυξη του ίδιου του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, ενός θεσμού που χρόνο με τον χρόνο διευρύνει τις δράσεις του , υποδέχεται μαθητές και εκπαιδευτικούς από όλη τη χώρα και αναλαμβάνει ολοένα και περισσότερες εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες.
Ακόμη περισσότερο η προοπτική του Κέντρου δεν εξαντλείται στις σημερινές του δραστηριότητες. Με τις κατάλληλες υποδομές και την αναγκαία στελέχωση, θα μπορούσε να επεκτείνει το έργο του και στην εκπαίδευση ενηλίκων, προσφέροντας προγράμματα περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και βιώσιμης ανάπτυξης στις τοπικές κοινωνίες. Αντί , λοιπόν να σχεδιάζουμε πως θα αξιοποιήσουμε και θα αναπτύξουμε περαιτέρω έναν τόσο σημαντικό θεσμό, συζητάμε πώς θα περιορίσουμε τον ήδη ανεπαρκή χώρο του.
Ας είμαστε ξεκάθαροι. Το τμήμα Πολιτισμού του Δήμου μας χρειάζεται στήριξη. Όμως η στήριξη ενός θεσμού δεν μπορεί να γίνεται εις βάρος ενός άλλου, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν δημοτικά κτίρια που θα μπορούσαν να καλύψουν αυτή την ανάγκη.
Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μεσολογγίου δεν προσφέρει μια απλή υπηρεσία. Είναι ένας εκπαιδευτικός θεσμός, με πολυετή προσφορά στην περιβαλλοντική εκπαίδευση, στην ευαισθητοποίηση χιλιάδων μαθητών και εκπαιδευτικών και στην ανάδειξη της μοναδικής φυσικής κληρονομιάς του τόπου μας. Αποτελεί σημείο αναφοράς όχι μόνο για την Αιτωλοακαρνανία, αλλά και για ολόκληρη τη χώρα. Αντί να ενισχύεται, περιορίζεται. Αντί να αναβαθμίζεται, συρρικνώνεται.
Εύλογα, λοιπόν γεννώνται τα ερωτήματα. Με ποια κριτήρια ελήφθη αυτή η απόφαση; Εξετάστηκαν όλες οι εναλλακτικές λύσεις; Γιατί δεν αξιοποιούνται άλλα διαθέσιμα δημοτικά κτίρια, ώστε να στεγαστεί ο Τομέας Πολιτισμού χωρίς να υποβαθμιστεί το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης;
Το Μεσολόγγι έχει ανάγκη από διοίκηση που σχεδιάζει με προοπτική, αξιοποιεί ορθολογικά τη δημοτική περιουσία και ενισχύει τους θεσμούς που προσφέρουν στον τόπο. Όχι από αποφάσεις που δημιουργούν νέα προβλήματα εκεί όπου δεν υπήρχαν.
Οι θεσμοί που υπηρετούν την εκπαίδευση, το περιβάλλον και τον πολιτισμό δεν πρέπει να τίθενται σε ανταγωνισμό. Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης δεν περισσεύει. Αξίζει σεβασμό, ενίσχυση και τις υποδομές που απαιτούνται για να συνεχίσει να επιτελεί το πολύτιμο έργο του.


